V. Δ Ι Δ Α Σ Κ Ο Ν Τ Ε Σ

Ο Πάνος Κούρος είναι εικαστικός και θεωρητικός τέχνης. Η έρευνά του εστιάζει στη σύγχρονη δημόσια τέχνη σε σχέση με το αρχείο, την περφόρμανς και την πολιτική της μνήμης· σε ζητήματα θεσμικής κριτικής, διαλογικών πρακτικών και κριτικής παιδαγωγικής. Η καλλιτεχνική πρακτική του επικεντρώνεται σε δημόσιες παρεμβάσεις που ανταποκρίνονται σε συγκεκριμένες αστικές περιστάσεις και θεσμικά πλαίσια τέχνης, χρησιμοποιώντας διαφορετικές διαδικασίες και μέσα, από αρχιτεκτονικές κατασκευές, εγκαταστάσεις και περφόρμανς έως συλλογικές μορφές δράσης και διαπροσωπικές συσχετίσεις, που αναπτύσσονται συνήθως εκτός χώρων τέχνης. Έργα του έχουν εκτενώς δημοσιευθεί και παρουσιαστεί σε πολλές διοργανώσεις τέχνης στις ΗΠΑ, Ελλάδα, Γερμανία, Μεξικό, Κίνα, Ιταλία, Αγγλία, κ.α., ανάμεσα στις οποίες, στην 9η (2004) και 12η (2010) Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής Βενετίας, στη Μπιενάλε του Σάο Πάολο (ομάδα Αστικό Κενό, 2007), στο Πανεπιστήμιο του Κάσελ σε σύμπραξη με την Documenta 12 (2007), στο MIT Museum (2018). Βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές και μουσεία, όπως τα MIT Museum, Herbert F. Johnson Museum of Art, Rose Goldsen Archive of New Media Art, ίδρυμα Ι.Φ. Κωστοπούλου. Έχει προτείνει την έννοια της «επιτελεστικής αρχειοθέτησης», την οποία ανέπτυξε σε μια σειρά πρότζεκτ καθώς και σε ερευνητικά προγράμματα, όπως το Archive Public (2012, Πρόγραμμα βασικής έρευνας Καραθεοδωρή Πανεπιστημίου Πατρών) και το Skulptur Projekte Münster Archiv (2018). Έχει διατελέσει Ερευνητής στο Κέντρο Ανωτάτων Εικαστικών Ερευνών (CAVS) του ΜΙΤ, στο Ινστιτούτο Επιστημών του Πολιτισμού (2010, 11) και στο Τμήμα Μουσικολογίας και Επιστήμης των Μίντια (2016) του Πανεπιστημίου Humboldt του Βερολίνου. Είναι Εταίρος ελληνικών σπουδών στο πρόγραμμα επισκεπτών καλλιτεχνών του Harvard Center for Hellenic Studies (2021-22). Είναι συνιδρυτής του πληθυντικού προσώπου Γρηγόριος Φαρμάκης (με τον Α. Αντονά) και µέλος της οµάδας αστικής παρέµβασης Αστικό Κενό. Έχει διδάξει στη Σχολή Αρχιτεκτόνων, ΜΙΤ, στο Massachusetts College of Art και έχει δώσει διαλέξεις για το έργο του σε πολλά πανεπιστήμια. Έχει δημοσιεύσει πολλά κείμενα για ζητήματα σύγχρονης τέχνης σε ελληνικά και διεθνή επιστημονικά περιοδικά και συλλογικούς τόμους. Έχει εκδώσει, ανάμεσα σε άλλα, τα βιβλία: Κατασκευάζοντας την δημόσια σφαίρα: τοπικές εργασίες 2002-07, 2007, Αστικό κενό Δράσεις 1998-2006, 2008, Πράξεις Συνεκφώνησης, 2008, Αrchive Public. Επιτελέσεις Αρχείων στη Δημόσια Τέχνη. Τοπικές Παρεμβάσεις, 2012.

Panos Kouros is artist and art theorist. His academic focus is on contemporary public art in relation to the archive, performance and politics of memory; on institutional critique, dialogic practices and critical pedagogy. His art practice involves public interventions in response to urban situations and institutional art contexts, using diverse processes and media, from architecture constructions, installations and performances, to collective modes of action and inter-personal encounters, mostly occurring outside art institutions. They have been extensively published and presented in many art venues in the US, Greece, Germany, Mexico, China, Italy, UK and other countries; among other, in 9th (2004) and 12th (2010) Venice Architecture Biennale, Biennale of Sao Paolo (Urban Void collective 2007), University of Kassel in conjunction with Documenta 12 (2007), MIT Museum (2018). His works are part of individual and museum collections, such as the MIT Museum, the Herbert F. Johnson Museum of Art, the Rose Goldsen Archive of New Media Art, I.F. Kostopoulos foundation. He has proposed the concept of performative archive action, which he developed in a series of art projects, as well as in research programs such as Archive Public (2012, Carathéodory basic research program, University of Patras) and Skulptur Projekte Münster Archiv (2018). He has been Research Fellow at the Center for Advanced Visual Studies (CAVS), MIT, the Institute of Cultural Studies (2010, 11) and the Department of Musicology and Media Science (2016) at Humboldt University. He is currently Associate in Hellenic Studies at the Visiting Artist Program of the Harvard Center for Hellenic Studies (2021-22). He is co-founder of Gregorios Pharmakis plural person (with A. Antonas) and member of Urban Void urban action collective in Athens. He taught at the Department of Architecture, MIT, the Massachusetts College of Art and gave lectures about his work in many universities. He has published numerous articles and research papers on contemporary art in scientific journals, conference proceedings and book chapters. Books include, among other: Constructing the Public Sphere: Topical Works 2002-07, 2007, Urban VoidActions 1998-2006, 2008, Acts of Uttering-together, 2008, Archive Public: Performing Archives in Public Art. Topical Interpositions, 2012. [www.mnemeden.wordpress.com]


Ο Γιάννης Παπαδόπουλος είναι εικαστικός, έχει σπουδάσει Μαθηματικά και Εικαστικά στην Ελλάδα και την Ολλανδία. Διδάσκει στο τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πάτρας και Τυπογραφία/Τέχνη του Βιβλίου στην ΑΣΚΤ, ενώ έχει εργαστεί ως ερευνητής και επισκέπτης καθηγητής στην Royal Academy of Arts, Antwerp στο Βέλγιο και AKV St. Joost στην Ολλανδία και υπότροφος του Φλαμανδικού Υπουργείου Πολιτισμού. Πρόσφατα έχει παρουσιάσει την δουλειά του στο βραβείο Δεστε 2015, Extra City Kunsthall 2014.

Yiannis Papadopoulos is an artist. He has studied Mathematics and Fine Arts in Greece and in the Netherlands. He is currently teaching at the Department of Architecture, University of Patras and at Typography/Artist’s Book, Athens School of Fine Arts. He has worked as researcher and guest teacher at the Royal Academy of Arts, Antwerp Belgium and AKV St. Joost, the Netherlands. He was granted from the Flemish Ministry of Culture. Recently his work was shown in Deste prize 2015, Extra City Kunsthall 2014.




Art/Architecture in the Public Sphere at the Department of Architecture, University of Patras.

Teaching and research takes into consideration:

- the archival turn in contemporary art: towards the document, the archive and knowledge production
- the social turn: art practice in social spaces
- extra-disciplinary investigations in art and architecture
- dialogical, collective and relational practices
- the field of intervention actions in the public spheres
- the operation of education inside the art project
- the urban context of Patras through topical works and transtopical networks

Η διδασκαλία και έρευνα της τέχνης στην αρχιτεκτονική παίρνει υπόψη τα εξής:

- την αρχειακή στροφή της σύγχρονης τέχνης: προς το ντοκουμέντο, το αρχείο και την παραγωγή γνώσης.
- την κοινωνική στροφή: πρακτικές τέχνης σε κοινωνικούς χώρους.
- εξω-τομεακές (extra-disciplinary) διερευνήσεις στην τέχνη και αρχιτεκτονική.
- διαλογικές, συλλογικές και σχεσιακές πρακτικές.
- το πεδίο παρεμβατικών δράσεων στις δημόσιες σφαίρες.
- την ενσωμάτωση της εκπαίδευσης μέσα στο πρότζεκτ τέχνης.
- το αστικό περιβάλλον της Πάτρας μέσα από τοπικές εργασίες και διατοπικά δίκτυα.

Archives

Recent Posts

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 63 other followers


%d bloggers like this: